Asansörün ortak alan niteliği gider paylaşımını nasıl ilgilendirir?

Asansörün ortak yer olması, giderlerin yalnız onu en çok kullanan dairelere ait olduğu anlamına gelmez. Ancak her asansör faturasını da niteliğine bakmadan aynı paylaşım kuralına sokmayın. Mevcut tesisin işletme/bakımı, onarım ve yeni bir tesis veya ilave yapılması ayrı değerlendirme gerektirebilir.

Önce ortak yer ve gider dayanağını belirleyin​

Kat Mülkiyeti Kanunu'nun 4. maddesi asansörleri ortak yerler arasında sayar. Kanunun 20. maddesinde, aralarında başka türlü anlaşma olmadıkça ortak yerlerin bakım/koruma/onarımı ve ortak tesislerin işletme giderlerine arsa payı oranında katılma düzenlenir. Yalnız daire başına eşit tutar yazılmasını kanunun her gider için tek kuralı sanmayın.

Kanunun 20. maddesi, kullanma hakkından vazgeçme veya bağımsız bölümün durumu nedeniyle yararlanmaya ihtiyaç olmadığını ileri sürerek giderden kaçınmayı da sınırlar. Giriş katta oturmak ya da asansöre binmemek tek başına bütün asansör giderlerinden otomatik muafiyet değildir.

Bakım ile yeni ilaveyi karıştırmayın​

Kanunun 42–43. maddelerinde yenilik ve ilaveler için farklı koşullar ve gider hükümleri vardır. “Asansör işi” başlığı, faturanın hangi hükme gireceğini tek başına açıklamaz. Örneğin mevcut tesisin zorunlu güvenlik ihtiyacıyla yeni bir olanak eklenmesinin aynı iş olup olmadığını teknik kapsam ve dosya üzerinden inceletin; her yenilemeyi lüks saymayın.

Yönetim planını, kararın tam metnini, işletme projesini ve faturayı karşılaştırın. Aynı faturada farklı işler varsa kalemleri ayırın; yalnız toplamı yüksek bulduğunuz için bütün aidatı kendiliğinden durdurmayın.

Sık sorulan soru​

Dairede kiracı oturuyorsa malik bütünüyle sorumluluktan çıkar mı?​

Kanunun 22. maddesindeki yönetim karşısındaki sorumlulukla kiracı–kiraya veren arasındaki iç paylaşım ayrıdır. Kiracı giderleri rehberindeki bu ayrımı, gerçek gider kalemi ve sözleşmeyle birlikte değerlendirin; her asansör bedelini tek tarafa otomatik yüklemeyin.